Sokağımın köşe başında ayak izleri belirdi gözüme, daha 20 yaşlarında bir genç kızın ayak izleriydi bunlar… Öyle yumuşak ve sade, öyle temiz ve belirsiz.
Ayak izlerine doğru yöneldi yüreğim ve ayaklarım, durmak istedim ama kendime engel olamadım, freni bozulmuş araba misali… Ayak izlerine yaklaştığımda istem dışı yere doğru çömeldim ve öylece baktım kime ait diye… Bu ayak izi benim Eftelya’mın, yukarı ki mahallenin en güzel kızına ait yani… O benim düşlerimin prensesi, o sadece hayallerimde görebileceğim kalbimin sahibi… Devamini oku..